Συνέντευξη στο diymusic
1) Τι γνώμη έχετε για το diy γενικότερα (είτε στην Ελλάδα είτε σε σύγκριση με το εξωτερικό).
Xμ…Τεράστιο θέμα. Μου αρέσει πολύ το diy, με εκφράζει ,το ακολουθώ όπου μπορώ και θέλω. Το τονίζω αυτό το “όπου μπορώ και θέλω” γιατί πιστεύω ότι δεν το βλέπω με τον ίδιο τρόπο που το βλέπουν άλλοι. Για μένα δεν είναι τρόπος ζωής, η ζωή είναι προδιεγραμμένη και μέσα μου δεν έχει μέινει ελπίδα για επανάσταση και άλλους κόσμους. Η μόνη υπαρκτή αντίδραση είναι αυτά που αγαπάς (όπως η μουσική) και αποτελούν συναισθήματα, να μην τα πουλάς. Γενικά για να πω ότι πιστεύω σε επανάσταση και αλλαγή όλου του κόσμου ή για να το πω πιο απλά έστω ότι ΠΙΣΤΕΥΩ στο diy θα έπρεπε να μην υπάρχει σπίτι μου ούτε ένα αυθεντικό cd, δεν θα έπρεπε να πίνω έστω σπάνια ποτά κάποιου κωλομάγαζου, δεν θα έπρεπε να δουλεύω πρωί βράδυ, δεν θα έπρεπε να δέχομαι αυτό τον κόσμο. Δεν μου αρέσει τα λόγια μου να είναι διαφορετικά από την πράξη, για αυτό πολύ απλά λέω ότι το υποστηρίζω απίστευτα, θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο τουλάχιστον στον τομέα της μουσικής, απλά γιατί θεωρώ την μουσική αισθήματα και είναι κρίμα να πουλιούνται, έχει γίνει πλέον αηδία το θέμα του όλα τα πουλάω αρκεί να τα αγοράζουν. Δεν πάει έτσι. Πρέπει αυτά που μπορούν να αλλάξουν να αλλάζουν. Να προσπαθούμε έστω.
Στην Ελλάδα το diy είναι στενόμυαλο αρκετά. Αυτό ταυτόχρονα το κάνει και το πιο σωστό σε όλο τον κόσμο. Απλά επειδή ο οποιοσδήποτε δεν γίνεται να μπαίνει στην φάση από το πουθενά ,πιστεύω ότι πρέπει να δεχόμαστε το ότι υπάρχουν και ενδυάμεσα στάδια, ενδιάμεσες φάσεις που μπορεί κάποιος να θέλει να πλησιάσει αλλά τρώει πόρτα. Στο εξωτερικό δεν είναι έτσι αλλά είναι και λίγο προς το άλλο άκρο, αυτό που τείνει προς τις εταιρίες. Κάτι ενδυάμεσο και συζητήσιμο θα ήταν το καλύτερο πιστεύω. Για να φτάσεις στην κορυφή του βουνού πρέπει πρώτα να υπάρξει και η βάση του, έτσι δεν είναι;
2) Περιγράψτε μια ιδεολογία ζωής που σας εκφράζει (είτε πρόκειται για ρατσισμό, είτε για ισότητα, είτε για οτιδήποτε σκέφτεστε για τον κόσμο γύρω μας)
Μισώ ειλικρινά και μερικές φορές υπερβολικά τους ρατσιστές, τους μάτσο-άντρες, αυτούς που δεν πιστεύουν στην ισότητα και τον κόσμο γύρω μου. Όχι εντάξει, στο τελευταίο πλάκα κάνω. Γενικά έχω από μικρό παιδί κόλλημα με το να μην κάνω στους άλλους αυτό που δεν θα ήθελα να μου κάνουν, με το να μην βασίζομαι σε αυτά που έχουν επικρατήσει και απλά να τα ακολουθάω σαν ρομπότ αλλά σε αυτά που νιώθω, να μην ασχολούμαι με πράγματα που δεν έχω γνωρίσει ποτέ (όπως ο θεός) ακόμα κι αν υπάρχουν. Απ’ την στιγμή που κάτι δεν εμπλέκται στην ζωή σου δεν γίνεται να σε βοηθήσει ή να στην αλλάξει. Αν πιστεύεις ότι στην αλλάζει πρέπει να μπορείς να καταλάβεις ότι εσύ μόνος σου σε συνδιασμό με το μυαλό σου τα κάνεις όλα και κανείς άλλος. Έχω μάθει να αγαπάω το άλλο φύλο, μάλλον επειδή είναι αδύναμο αντικειμενικά, όχι στην πράξη σίγουρα. Επίσης έχω μάθει κάτι πολύ απλό, όπως λένε και οι Kalashnikof οι Ιταλοί… “Why live as punk when you can live as yourself?”
3) Σε ποιον χώρο θεωρείτε ότι ανήκετε; Πιστεύετε ότι σας καλύπτει πλήρως ιδεολογικά; Θα θέλατε κάποια πράγματα να είναι αλλιώς; Πως νιώθετε και τι πιστεύετε; (είτε μουσικό χώρο, είτε πολιτικό χώρο..)
Δεν ανήκω πουθενά. Μέσα μου είμαι μόνος και θέλω πάλι να γυρίσω πίσω που λένε και οι Χάσμα στην παιδική ηλικία. Ξέρεις εκεί, άνηκες κάπου χωρίς καν να αρχίζεις τεράστιες κουβέντες και να αναλύεις τις θέσεις σου. Απλά είχες ένα ηλίθιο χαμόγελο και πέρναγες τις ώρες σου γαμάτα, γεμάτος αισθήματα αλληλεγγύης για τον πιτσιρικά δίπλα σου που έτρωγε το παγωτό σου. Πάντως αν είναι να το αναλύσω, ανήκω σε αυτούς που θα με αγγίξουν κι ας μην συμφωνούμε, ανήκω στην ελευθερία, ανήκω στην αντίδραση και στην επανάσταση κι ας μην την πιστεύω πλέον, ανήκω σε μία διαφορετικότητα που ουδέποτε προσδιόρισα ως σωστή ή λάθος. Πολύ πιθανόν να είμαι λάθος ,ουδέποτε πάντως δεν διατυμπάνισα το που ανήκω λες και είμαι ο Μεσσίας που θα σώσει τον κόσμο. Ανήκω σε έναν άλλο κόσμο πάντως αλλά επειδή τα πόδια μου περπατάνε σε αυτή την γη, αυτή η πραγματικότητα με προσγειώνει. Με καλύπτει πλήρως ιδεολογικά το να είμαι υπέρ του απόλυτου δικαίου σε απόλυτο εναρμονισμό με την ελευθερία και τα δικαιώματα των ανθρώπων (αν μπορούσαμε να φανταστούμε έναν πίνακα θα το ζωγράφιζα).
4) Πιστεύετε στην αλλαγή του κόσμου και αν ναι ,πως πιστεύετε ότι θα μπορούσε να γίνει κάτι τέτοιο;
Γενικά η πίστη είναι συνδεδεμένη στο μυαλό μου ώς μια λέξη που ακολουθεί πράγματα που είναι άπιαστα. Μπορώ να πω ότι δεν πιστεύω,είμαι πολύ απογοητευμένος, αρκούμαι σε μένα και τους φίλους μου πλέον κι ας είμαστε όλοι τελείως διαφορετικοί. Γιανα το πω πιο σωστά πιστέυω ότι ΝΑΙ, ο κόσμος μπορεί να αλλάξει και ίσως κάποτε να γίνει και τέλειως, όμως είμαι απόλυτα σίγουρος ότι εγώ θα έχω κάνει οικογένεια, εγγόνια, θα έχω πεθάνει, θα έχω γίνει κόκκαλα βαθειά κάτω από την γή και θα κυβερνάνε την γη δεινόσαυροι πάλι. Τοοοοοοοοόσο σύντομα…
5) Τι σας πληγώνει περισσότερο στην ζωή σας και τι σας γεμίζει περισσότερο;
Με πληγώνει περισσότερο ο τρόπος επιβίωσης και ως προς την κοινωνία (εξαντλητικά ωράρια εργασίας, αγαθά χρήματις κτώνται, έλλειψη ελεύθερου χρόνου και ζωής) και ως προς τις μεταξύ μας σχέσεις (κλάσε με να σε γουστάρω, α δεν μπορώ αυτό τον άνθρωπο γιατί όλο μου κάνει δώρα, με ποιον ήσουν μέχρι τώρα, δεν θα πας πουθενά). Γενικά οι άνθρωποι ακολουθούν έναν φαύλο κύκλο, όσα βιώνουν τα περνάνε στο μέλλον τους σε άλλους και πάει λέγοντας. Αυτό για τις σχέσεις. Ως προς την εργασία ακόμα και με μία μερική εργασία δυο άνθρωποι θαμπορούσαν να ζήσουν αλλά δεν φταίει μόνο το ότι ζητάει η κοινωνία συνέχεια λεφτά, φταίει και το ότι ζητάνε οι ίδιοι συνέχεια λεφτά και χαλάνε λεφτά που δεν χρειάζονται σε πράγματα που δεν χρειάζονται.
6) Τι σημαίνει για σας η μουσική, τι σημαίνουν τα αισθήματα και τι σημαίνει το να ενεργείς ενάντια σε όσα σε ενοχλούν και υπέρ όσων αξίζουν κατά την γνώμη σου;
Η μουσική είναι ο χαμένος μας χρόνος. Γυρνάω σπίτι, αυτό το βράδυ εξαντλήθηκα από την δουλειά, σκέφτομαι διάφορα για το ωράριο, για το μέλλον μου, για τον αγώνα επιβίωσης που ήδη έχω μπει και δεν το πήρα χαμπάρι. Εκεί που δεν το περιμένω μια εικόνα γεμίζει το μυαλό μου. Ένα χαμόγελο, μία φίλη, μια όμορφη στιγμή. Δεν μπορώ να τα περιγράψω. Τα αποθηκεύω. Τα αποθηκεύω σε ήχους, τα εγκλωβίζω σε στίχους και ελευθερώνω το μέσα μου. Στο τέλος του μήνα κάποιος άλλος κάνει το ίδιο και τα τραγούδια όλων μας κλέβουν λίγο χρόνο, γεμίζουμε ακούγοντας στιγμές που κάτι μας θυμίζουν. Τα αισθήματα από την άλλη είναι σαφώς το νόημα της ζωής, κρίμα που πολλοί ακόμα τρέχουν σε γραφές και αρχαιολογικά θαύματα για να το ανακαλύψουν. Ίσως βέβαια έχουν κάνει ένα λάθος. Ποιός είπε ότι υπάρχει το νόημα της ζωής μόνο του; Υπάρχουν πολλά νοήματα της ζωής, θα νιώσεις αγάπη και έντονα συναισθήματα σε πολλές φάσεις της ζωής σου. Όλα αυτά μαζί είναι το νόημα. Κατά καιρούς ενεργώ ενάντια σε αυτά που με ενοχλούν αλλά όχι πάντα γιατί πολλές φορές με ενοχλούν ακόμα και αυτοί που ενεργούν μαζί μου. Υπέρ όμως αυτών που νιώθω ότι αξίζουν ενεργώ πάντα, χωρίς να σκέφτομαι. Εκείνη την στιγμή η πρώτη σκέψη, η πιο γρήγορη είναι ό άλλος.
7) Πείτε έναν στίχο που να σας γεμίζει και να σας εκφράζει, δύο λόγια ή έστω μια εικόνα που για οποιοδήποτε λόγο ξέμεινε στο μυαλό σας.
H ΔΙΚΙΑ ΜΑΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ
Αν η ζωή μας κάνει κύκλους γιατί δεν γυρνά;Γιατί δεν αλλάζει; (χ2)
Γιατί η ζωή μας ρε, τριγυρίζεται από αυτούς που αποκαλούν πατρίδα ότι σκοτώνει τους “εχθρούς”,
βαρεθήκανε την σκέψη πριν ακόμα γεννηθούν και αγοράσανε ιδέες από συντηρητικούς,
άσε ρε φίλε, αυτοί αποκαλούν ζωή κάθε σάπια τυπικότητα που μοιάζει αληθινή και δεν έχουν καταλάβει πως είναι νεκροί,
μη τους το πούμε ρε, άσ’ τους να ζούνε “ηθοποιοί”
Αν η ζωή μας κάνει κύκλους γιατί δεν γυρνά;Γιατί δεν αλλάζει; (χ2)
Γιατί η ζωή μας ρε, τριγυρίζεται από αυτούς που αποκαλούν μιζέρια το να ξέρεις να ακούς,
να αλλάζεις γνώμες και να αγαπάς τον άλλον, να ανταλάζετε κουβέντες σε τυχαίο περιβάλλον,
άσε ρε φίλε, αυτοί αποκαλούν ζωή κάθε ψεύτικη διασκέδαση αρκεί να πληρωθεί και δεν έχουν καταλάβει πως υπάρχει και ζωή,
μη τους το πούμε ρε, ασ’ τους να ζούνε σαν νεκροί
Μην το σκέφτεσαι, δεν έχει νόημα, δεν θα αλλάξουμε τον κόσμο με τα λόγια μιας ζωής,
μπορούμε όμως να την έχουμε μαζί την όμορφη δική μας πραγματικότητα
Γιατί η ζωή μας ρε, έχει πλέον πουληθεί σε χαμένες ευκαιρίες για μια αλλιώτικη ζωή και το ξέρουν και τί κάνουν για αυτό;
Προσκυνάνε ξένα λόγια και πιστεύουν στον θεό μπας και τους σώσει άλλο ένα ψέμα,
άσε ρε, εγώ θα βρίσκομαι σε σένα, μέσα σου όπως και εσύ σε μένα, στην δικιά μας μοναχική πραγματικότητα
Αυτά από εμένα, να περνάτε αυθόρμητα και όχι καλά… Take care
